شاهدان يهوه به (يوئيل ٢ : ٣٢) تكيه میكنند. آنجا كه گفته هر كس نام یهوه را بخواند نجات خواهد يافت. آنان میگويند يَهْوِه نام ابدی خداست. اما آنچه شاهدان يهوه از آن غافل هستند اين است كه در مسيح، يهوه(هستم)، نام خود را به پسرش يشوعا بخشيد. عيسی گفت: …ای پدر قدوس آنان را به قدرت نام خود كه به من بخشيده ای حفظ كن…(يوحنا ١٧ : ١١).
اين بدين معنی است كه پدر نام خود را به پسرش بخشيد و به همين دليل است كه مكتوب است كه : ش…نامي برتر از همۀ نامها بدو بخشيد… (فيليپيان ٢: ۹)
تنها نام يهوه برتر از همۀ نامها بود و خدا اين نام را به پسرش بخشيد.
جدا كردن “نجات” از يهوه همانقدر غیر ممکن است که جدا و متمایز کردن پدر از پسر. به همين دليل است كه فقط يك نام در زير آسمان برای نجات به ما داده شده(اعمال ٤ : ١٢).
در عهد عتيق، يهوه قول داده بود كه خودش قوم را نجات دهد
(ملاكی ٣ : ١و…)
به همين دليل است كه نويسندۀ انجيل متیٰ كه بطور خاص يهوديان را هدف قرار داده بود به وعدۀ عمانوييل كه محقق شد اشاره میكند. عمانوييل نشان دهندۀ حضور خدا از طريق شخص دوم تثليث يا مخلوق اول خدا نبوده و نيست. بلكه عمانوييل بيانگر انسانی است كه تمامی پری اُلوهيّت “بطور كامل” در او بود. چون بر طبق شهادت كلام خدا، پدر در پسر بود. پس پدر همان پری كامل الوهيّت در مسیح بود كه جهان را با خودش آشتی داد. مسيح چهرۀ ديدنی خدا است. هر كس مسيح را ببيند پدر را ديده است. چون پسر بُعد قابل رؤیت خداست.
پس شاهدان يهوه وقتی برای نجات فقط به اسم يهوه اكتفا میكنند، نجات خدا و عمانوييل را رد میكنند. اما هر كس نام يشوعا را بخواند اعتراف میكند كه يهوه، نجات دهنده مستقيم اوست. و به اين شكل، باور خود به عهد عتيق را اعتراف میكند. يشوعا يعنی يهوه نجات میدهد. به همين دليل است كه تمام شاگردان اوليه، هر آنچه در قول و فعل انجام میدادند بنام خداوند عيسی مسيح بود. بدين شكل آنان يك قدم جلوتر از عهد عتيق و فريسيان و صدوقيان بودند. يَهْوِه برای رسولان، فقط “هستمِ” يگانه نبود. بلكه برای رسولان و شاگردان اوليه، يهوه نجات دهندۀ آنان بود. با بردن نام عيسی آنان اعتراف میكردند كه نجاتِ يهوه تحقّق يافته و آنان این نجات را پذيرفته اند. كسیكه نام يهوه را فقط تلفظ كند هنوز در سايۀ عهد عتيق است. اما كسیكه نام يشوعا را بخواند اعتراف كرده كه يهوه هم خدای يگانۀ اوست و هم نجات دهندۀ بینظير او.
کسی كه در سایۀ عهد عتيق قرار دارد نمیتواند وعدۀ (يوئيل ۲ : ۲۸ – ۳۲) در مورد روح القدس را تجربه كند. به همين دليل است كه اين گروهها معمولاً تعميد روح القدس را به شكل كتاب مقدسی قبول ندارند و مدعی هستند كه روزهای رسولان سپری شده است.
تثليثيون هم قبول ندارند كه تنها يك اسم در زير آسمان برای نجات بهما داده شده. بلكه گمان میكنند كه شخص دوم تثليث جسم پوشيد و پدر و روح القدس از زجر او بر صليب برای نجات بشر، لذت بردند و قربانی او برای دو شخص ديگر عطر مقبول است!
اما لذت نجات در اين است كه خود خدا جسم پوشيد نه شخص دوم يا سوم. او در جسم ظاهر شد. در زير آسمان سه نام كه پدر، پسر و روح القدس باشد برای نجات بهما داده نشد. بلكه يك اسم كامل كه در برگيرندۀ مكاشفۀ پدر، پسر و روح القدس است يعنی نام يشوعا(عيسی). اگر كسی بگويد كه پدر نام خود را به پسرش نداده هم فليپيان را انكار كرده است و هم (يوحنا ١٧ : ١١) را. معمولاً بدعت گذاران آيات را قيچی میكنند. مكاشفۀ خدا اين است كه پدر، نام خود را به پسرش بخشيد و روحالقدس بنام او میآید.
اما ما ازمرتدان نيستيم تا كلام را مغشوش كنيم بلكه از نجات يافتگان.
واقعيت اين است كه بر طبق عبرانيان نام خدا فقط به برادران آشكار خواهد شد نه بر بقيه(عبرانیان ۲ : ۱۲).
باشد كه خدا از طريق اين پيام كوتاه چشمان بسياری را بگشاید.
آمین .
خادم خداوند؛
بهروز خانجانی
✍️ کشیش بهروز خانجانی