به غیر از آنچه که در کتاب مقدس دربارۀ پادشاهی داوود ذکر شده، تا امروز دو سنگنوشتۀ ۳ هزار ساله نیز یافت شدهاند که در آنها از «خاندان داوود» نام برده شده است.
«محبت نیوز»- در کتاب مقدس از داوود با عنوان پادشاه قدرتمند اسرائیل یاد می شود. اما اولین مدرک باستانشناسی از وجود تاریخی داوود پادشاه در سال ۱۹۹۳ در شهر باستانی تل القاضی کشف شد.
این کتیبۀ سنگی که قدمت آن در حدود قرن نهم یا هشتم پیش از میلاد تعیین شده، به دستور هازائیل، یکی از پادشاهانی که در آن زمان در منطقۀ دمشق حکومت میکرد حکاکی شده است. در این کتیبه هازائیل شرحی از پیروزی خود بر پادشاهی اسرائیل و غلبه بر شاهانی از «خاندان داوود» (بیت داوود) را نقل میکند. این کتیبه به زبان آرامی قدیم و با الفبای فینیقی نوشته شده است.
دومین مدرک باستانشناسی که عبارت «خاندان داوود» احتمالن در آن به کار رفته، سنگنوشتۀ مِشا یا موآبی است که در سال ۱۸۶۸ کشف شد. در این کتیبه که قدمت آن را حدود ۸۴۰ قبل از میلاد تخمین زدهاند، گفته شده که چطور مردم سرزمین موآب (در جنوب شرقی اسرائیل) ابتدا تحت تسلط پادشاهی اسرائیل درمیآیند و سپس با غلبه بر یکی از شاهان خاندان داوود دوباره استقلال خود را به دست میآورند.
کتیبۀ مِشا از زمان پیدا شدنش تا امروز دچار آسیبهایی شده است که خواندن متن آن را با دشواری رو به رو میکند. به همین خاطر در مورد اینکه عبارت «خاندان داوود» در این متن واقعن به کار رفته یا نه، همیشه بحثهای فراوانی وجود داشته است.
آندره لمار (Andre Lemaire) و ژان فیلیپ دولورم (Jean-Philippe Delorme) دو تاریخدان و لغتشناس فرانسوی از جملۀ کسانی هستند که بر وجود این عبارت در کتیبۀ مشا تاکید دارند. آنها به تازگی در مقالهای که در نشریۀ (Bibilical Archeology Review) منتشر کردهاند، اعلام کردهاند که بررسی مجدد مدارک موجود (خود سنگنوشته به اضافۀ کپی قدیمی که در زمان سالم بودن کتیبه از روی آن چاپ شده است) درستی دیدگاه آنها را تایید میکند.