📜 «پس اگر پسر انسان را بینید که به جایی که اول بود صعود میکند چه» (یوحنا۶: ۶۲)
برای درک این آیه باید به این بخش از کلام خدا نیز توجه کنیم که میفرماید:
📜 «پس همین فکر در شما باشد که در مسیح عیسی نیز بود که چون در صورت خدا بود، با خدا برابر بودن را غنیمت نشمرد، لیکن خود را خالی کرده، صورت غلام را پذیرفت و در شباهت مردمان شد» (فیلیپیان ۲: ۵ – ۷)
از این دو آیه درمییابیم: «تعلیمی که مسیح را پیش از سی سالگی، فاقد الوهیت میداند، غلط، شیطانی و دروغ است.»
در آیۀ نخستین، به جایی که مسیح ابتدا آنجا بود اشاره میکند و در آیۀ دوم به ما نشان داده میشود که مسیح پیش از تن گرفتن هم خدا بود، یعنی پیش از تولد.!
آیههایی که ذکر میکنم، اثبات خواهد کرد که یوحنای تعمید دهنده، به الوهیت مسیح، پیش از تعمید او باور داشته است:
📜 «و یحیی بر او شهادت داد و ندا کرده، میگفت: «این است آنکه درباره او گفتم آنکه بعد از من میآید، پیش از من شده است زیرا که بر من مقدم بود.» (یوحنا ۱: ۱۵)
📜 «و او آن است که بعد از من میآید، اما پیش از من شده است، که من لایق آن نیستم که بند نعلینش را باز کنم.» (یوحنا ۱: ۲۷)
📜 «این است آنکه من درباره او گفتم که مردی بعد از من میآید که پیش از من شده است زیرا که بر من مقدم بود.» (یوحنا ۱: ۳۰)
چگونه امکان دارد که مسیح پیش از یوحنای تعمید دهنده باشد، در حالی که (از نظر تولد جسمانی)، شش ماه بزرگتر از عیسی است؟
بر خلاف برادران کذبه، یوحنای تعمید دهنده منتظر عمانوییل بود. او منتظر ظهور پدر سرمدی و خدای قدیر بود. وگرنه هیچ یهودیای در کرۀ خاکی نمیگوید لایق نیستم بند نعلین تو را باز کنم.!!
یوحنای تعمید دهنده، یک چیز دیگر را نیز میدانست که برادران کذبه نمیدانند. او میدانست که مسیح از کجا آمده است. به همین علت این را نیز گفت:
📜 «او که از بالا میآید، بالای همه است و آنکه از زمین است زمینی است و از زمین تکلم میکند؛ اما او که از آسمان میآید، بالای همه است.» (یوحنا ۱: ۳۱) آمین و آمین
او میدانست این شخصی که اکنون از دست وی تعمید میگیرد، از بالا آمده و فراتر، بالاتر و برتر از همه است. از همین سبب در کلام، چنین آمده است:
📜 «و چون روز هشتم، وقت ختنۀ طفل رسید، او را عیسی نام نهادند، چنانکه فرشته قبل از قرار گرفتن او در رحم، او را نامیده بود.» (لوقا ۲: ۲۱)
در این آیه از «او» پیش از قرار گرفتن در رحم سخن رفته است.
حالا به یک آیۀ دیگر با دقت کامل، توجه کنید:
📜 «به آواز بلند صدا زده گفت: «تو در میان زنان مبارک هستی و مبارک است ثمرۀ رحم تو. و از کجا این به من رسید که مادر خداوند من، به نزد من آید؟ زیرا اینک چون آواز سلام تو گوشزد من شد، بچه از خوشی در رحم من به حرکت آمد.» (لوقا ۱: ۴۲ – ۴۴)
الیزابت مادر یوحنا تعمید دهنده، مریم را مادر خداوند مینامد. اوه هللویاه!
و یوحنای تعمیددهنده که حتی از شکم مادرش نیز پر از روحالقدس بود، از خوشی در رحم الیصابات به حرکت در آمد. در این فراز، مسیح به دنیا نیامده و هنوز در شکم مریم است اما خداوند است. آمین و آمین
من با نقلقولی که از بافت خارج شده باشد، موعظه و تعلیم نمیدهم. بلکه مطلق من، کلام ابدی خداست. هر کس گوش دارد بشنود.
بهروز خانجانی خادم خدا نه به خواست انسان بلکه با دعوت عیسی مسیح