«تنگیری خدا» و به عبارتی «تجسم خدا»، همان پسر خداست. به همین دلیل است که کلام در حق پسر چنین میگوید:
📜 «که فروغ جلالش و خاتم جوهرش بوده…» (عبرانیان ۱: ۳)
همچنین میفرماید:
📜 «زیرا به کدام یک از فرشتگان هرگز گفت که «تو پسر من هستی. من امروز تو را تولید نمودم» و ایضاً «من او را پدر خواهم بود و او پسر من خواهد بود.»
(عبرانیان ۱: ۵)
پسر در «امروز»، تولید شد نه در ازل.
گفته شده:
📜 «من او را پدر خواهم بود و او پسر من خواهد بود»
(مزمور ۲: ۷)
این نبوت مزامیر به آینده اشاره میکرد، یعنی به زمانی که کلمه، تن بگیرد و به گفتۀ اشعیا، پسری بهما بخشیده شود.
این تن گیری یا تجسم، تجسم خدا یا برپایه کتاب مقدس، «عمانوییل» است. این، تجسم یک فرشته نیست. این، تجسم مخلوق اول نیست. تجسم خدا در پسرش عیسی مسیح، تجسم یکی از اقانیم تثلیث افسانهای نیست. بلکه تجسم خداست در تمام پری خود. برای همین است که عیسی، عمانوییل است یعنی خدا با ما.
اگر تجسم، جسم گرفتن نخستین آفریدۀ خدا یا تجسم یکی از اقانیم ساختگی و افسانهای #تثلیث بود، خدا نمیتوانست «همه چیز را خواه در آسمان و خواه در زمین در او جمع کند.»
این، تجسم خود خداست نه یک مخلوق و نه یک دوم شخص، بلکه خود خدا در جسم بشری با تمام پری الوهیتش.
تجسمِ «هستم»، تجسم کسی است که پیش از پیدایش ابراهیم، بوده و «هستم» بوده است. تجسم خدا در جسم، همان پسر است. به همین دلیل است که گواهی خود خدا در حق پسر چنین است:
📜«اما در حق پسر: «ای خدا تخت تو تا ابدالآباد است و عصای ملکوت تو عصای راستی است»
(عبرانیان ۱: ۸)
تا بر همگان مشخص شود که پسر نه یک شخص دیگر است و نه یک مخلوق نخستین و نه شخصی که پس از سیسالگی به الوهیت دست یافته باشد. بلکه پسر، همان خدا یا «صورت دیدنی خدای نادیده است.»
این خدای نادیده، سه شخص نیست و پسر، صورت سه شخص هم نیست. بلکه پسر، صورت دیدنی آن «هستم» ابدی است. همان پادشاده سرمدی.
📜 «باری پادشاه سرمدی و باقی و نادیده را، خدای حکیم وحید را اکرام و جلال تا ابدالآباد باد. آمین.»
(اول تیموتائوس ۱: ۱۷)
📜 «و بر لباس و ران او نامی مرقوم است یعنی «پادشاه پادشاهان و ربالارباب».
(مکاشفه ۱۹: ۱۶)
مسیح یک پرسش کلیدی از فیلیپ پرسید؛ پرسشی که امروزه نیز از مسیحیانی که مدعیاند که سالهاست عیسی را پیروی میکنند میپرسد:
📜 «عیسی بدو گفت: «ای فیلیپس در این مدت با شما بودهام، آیا مرا نشناختهای؟ کسی که مرا دید، پدر را دیده است. پس چگونه تو میگویی پدر را به ما نشان ده؟»
(یوحنا۱۴: ۹)
پس چگونه تو میگویی پدر را به ما نشان ده؟
دلیل این پرسش مسیح چه بود؟
زیرا چند آیه پیشتر فرموده بود:
📜 «اگر مرا میشناختید، پدر مرا نیز میشناختید و بعد از این او را میشناسید و او را دیدهاید.»
(یوحنا ۱۴: ۷)
نمیگوید بعد از این یک شخص متمایز را میشناسید که برپایه آموزۀ تثلیث، از هم قابل تفکیک هستند. بلکه بهروشنی میگوید: «او را دیدهاید».
چون پسر، تجسم کامل پدر است. مسیح گفت: «پدر در من است.»
این همان «راز بزرگ الوهیت» است که «او در جسم ظاهر شد». آمین
آیا ایمان دارید؟
بسیاری به این مکاشفۀ نهایی از «تجسم خدا» نرسیدهاند. مکاشفه نهایی تجسم خدا، در یک شب و یکباره برای شاگردان اتفاق نیفتاد.
بلکه مسیح گفت: «بعد از این او را میشناسید». آمین
📜 «…و بعد از این او را میشناسید و او را دیدهاید.»
او تنها نگفت که بعد از این او را میشناسید، بلکه گفت که او را دیدهاید. (یوحنا ۱۴: ۷)
آیا به مکاشفۀ «بعد از این» رسیدهای؟
بعد از این ….
خادم خدا؛
✍️ کشیش بهروز خانجانی