زمانی که در ایران بودیم، بعضیها همیشه میگفتند: «شرایط خدمت مهیا نیست» و مدام از بازداشتها و فشارها سخن میگفتند. بعد همانها میگفتند: «اگر روزی از ایران خارج شویم، فلان و بهمان خدمت را انجام خواهیم داد.»
این اتفاق برای برخی از آنها افتاد و توانستند مهاجرت کنند. اما پس از مهاجرت، باز گفتند: «شرایط اینجا فرق دارد» و ادعا کردند که به دلایل مختلف نمیتوان در خارج از کشور هم خدمت کرد یا ارادهٔ خدا را انجام داد.
پس واقعیت این است که فرقی نمیکند در ایران باشیم، ترکیه، افغانستان، آمریکا، کانادا، فرانسه یا هر جای دیگری از دنیا؛ کسی که دنبال بهانه است، همیشه بهانهای پیدا میکند تا کار نکردن خود را توجیه کند. و کسی که واقعاً دنبال خدمت کردن است، در سختترین شرایط هم خدمت خواهد کرد. حتی در کرهٔ شمالی که وحشتناکترین جفا برای مسیحیان وجود دارد، هستند کسانی که خدا را با دلی راست و فروتنانه خدمت میکنند.
کلام خدا میفرماید:
«کلام را موعظه کنی و به گاه و به بیگاه آمادۀ این کار باشی و با صبر بسیار و تعلیم دقیق، به اصلاح و توبیخ و تشویق بپردازی.» (۲ تیموتائوس ۴: ۲)
ما در سراسر دنیا هم کلیسا و هم خادمانی داریم که با وجود شرایط دشوار، همچنان در حال خدمت هستند.
عدهای هم همیشه میگویند: «اگر پول داشته باشیم، به کلیسا کمک خواهیم کرد.» اما حقیقت این است که اگر کسی در چیزهای کوچک امین نباشد، هرگز در چیزهای بزرگ هم امین نخواهد بود:
«هر که در اندک امین است، در بسیار نیز امین است؛ و هر که در اندک ناراست است، در بسیار نیز ناراست است.» (لوقا ۱۶: ۱۰)
من اکنون بیش از سی و یک سال است که خدمت میکنم و همه نوع ادعا را شنیدهام. بعضی میخواستند جهان را فتح کنند، بعضی میخواستند شهری را برای خدا بگیرند، بعضی میگفتند اگر ثروتمند شوند، ۸۰ درصد دارایی خود را برای خدمت خواهند داد. اما در عمل دیدیم که بسیاری از این وعدهها پوچ بود.
در مقابل، افرادی هم بودند که هیچ ادعای بزرگی نداشتند، ولی با فروتنی، شگفتی آفریدند و باعث جلال خدا شدند.
امروز بیش از هر زمان دیگر، ما نیازمند کسانی هستیم که دعوت خدا را جدی بگیرند، آماده باشند صلیب خود را بردارند، نفس خود را انکار کنند و از پی عیسی حرکت کنند:
«اگر کسی بخواهد از پی من آید، باید خویشتن را انکار کرده، صلیب خود را هر روزه بردارد و مرا متابعت کند.»
(لوقا ۹: ۲۳)
✍️ کشیش بهروز خانجانی