📜 پس گفتم: «وای بر من که هلاک شدهام زیرا که مرد ناپاک لب هستم و در میان قوم ناپاک لب ساکنم و چشمانم یهوه صبایوت پادشاه را دیده است.» آنگاه یکی از سرافین نزد من پرید و در دست خود اخگری که با انبر از روی مذبح گرفته بود، داشت. و آن را بر دهانم گذارده، گفت که «اینک این لبهایت را لمس کرده است و عصیانت رفع شده و گناهت کفّاره گشته است.»
(اشعیا ۶: ۵-۷)
این آیات کتاب مقدس شهرت فراوانی دارند و واعظان و نویسندگان بسیاری در مورد آن سخن گفتهاند.
پیش از آنکه خداوند اشعیا را برای ماموریت خود بفرستد تا نبوت کند، زبان او را پاک کرد. بیهوده نیست که اشعیا یکی از بزرگترین انبیای عهد عتیق شد. اشعیا تنها دربارۀ تولد مسیح یا مرگ و قیام او موعظه نکرد، بلکه دربارۀ بسیاری از وقایع جهانی نیز نبوت کرد.
در پنطیکاست نیز زبانههای آتش، سرتاپای رسولان از جمله زبان آنان را لمس کرد و آنها توانستند به زبانهای تازه سخن گویند.
زبان، آشکار کنندۀ وضعیت دل آدمی است.
مسیح خداوند میگوید:
📜 …زیرا که زبان از زیادتی دل، سخن میگوید. (لوقا۶: ۴۵)
📜 …چون زبان از پُری دل سخن میگوید.(ترجمه شریف)
اگر هنوز ناسزا، غیبت، سخنان تلخ و گزنده در زبان دارید، یقین بدانید که قلب شما نیاز به شفا و لمس دارد.
حتی شوخیهای خلاف ادب نشان دهنده یک وضعیت بد است.
📜 لیکن الحال شما همه را ترک کنید، یعنی خشم و غیظ و بدخویی و بدگویی و فحش را از زبان خود.
(کولسیان ۳: ۸)
در خور نگرش اینکه پولس رسول، افراد کینهجو را نیز در کنار غیبت کنندگان آورده است:
📜 و بی الفت و کینه دل و غیبت گو و ناپرهیز و بی مروت و متنفر از نیکویی.
(دوم تیموتائوس ۳: ۳)
محفل خواهران ما نباید محفل پشتسر گویی باشد. اگر هنوز در بین خواهران ما روحیه غیبت هست، نشان دهنده این است که این خواهران هنوز، در بند دنیا گرفتارند.
📜 و به همینطور، زنان نیز باید با وقار باشند و نه غیبت گو بلکه هشیار و در هر امری امین.
(اول تیموتائوس ۳: ۱۱)
آیا خواهران ما با دقت این آیه را خواندهاند؟
آیا خواهران ما در امری امین و قابل اعتماد هستند؟
روحیه غیبت سریعا روحالقدس را از جماعت ما دور میسازد. روحالقدس از غیبت به شدت بیزار است.
با اندوه باید گفت که بسیاری برای غیبت، نامهای تازه و غلط انداز گذاشتهاند. خیلیها باید از گناه غیبت توبه کنند.
وقتی غیبت میکنید در واقع دارید خداوند را از جمع خود اخراج میکنید.
در کنار غیبت یک گناه دیگر هست که به آن کمتر توجه شده و آن لاف زدن است.
📜 غمازان و غیبت کنندگان و دشمنان خدا و اهانت کنندگان و متکبران و لافزنان و مبدعان شر و نامطیعان والدین؛
(رومیان ۱: ۳۰)
📜 زیرا که مردمان، خودپرست خواهند بود و طماع و لافزن و متکبر و بدگو و نامطیع والدین و ناسپاس و ناپاک.
(دوم تیموتائوس ۳: ۲)
“فرهنگ عمید”، لاف زن را چنین توصیف کرده است:
مترادف لاف زن: پراکنده گو، چاخان، خودستا، خویشتن ستا، صلف، گزافه گو، لافپیما، مدعی، هرزه درا
چنین صفتی شایسته کسی نیست که مدعی ایمان است.
یکی از معانی لاف زنی، گزافه گویی و پرچانگی است.
از این رو رسالۀ یعقوب، ایمانداران را به بیشتر شنیدن وکمتر سخن گفتن تشویق نموده است.
کتاب جامعه میگوید:
📜 ..احمق سخنان بسیار میگوید.. (جامعه ۱۰: ۱۴)
پس ایماندار باید از لاف زنی و گزافه گویی پرهیز نماید.
یعقوب رسول دربارۀ زبان میگوید:
📜 اگر کسی از شما گمان برد که پرستندۀ خدا است و عنان زبان خود را نکشد بلکه دل خود را فریب دهد، پرستش او باطل است.
(یعقوب ۱: ۲۶)
چقدر شنیدن این سخنان سخت است. کسی که افسار زبان خود را نکشد، پرستش او بیهوده است.
به راستی این سخنی تلخ و بزرگ است ولی حقیقت دارد. پس باید مراقب سخنان خود باشیم.
گاهی میشنویم که فلان برادر یا فلان خواهر خطرناک است چون اختیار زبان خود را ندارد. اگر کسی کنترل زبان خود را ندارد پس در پرستش هم دچار مشکل است و چنین وضعیتی نمایانگر این است که او رابطه خوبی با خداوند ندارد.
یعقوب تقریبا در یک فصل کامل به موضوع زبان پرداخته است.
همه را تشویق میکنم این فصل را بخوانند.
خداوند ما عیسای مسیح چنین فرموده است:
📜 لیکن به شما میگویم که هر سخن باطل که مردم گویند، حساب آن را در روز داوری خواهند داد.
(متی ۱۲: ۳۶)
باز می فرماید
📜 لیکن من به شما میگویم، هر که به برادر خود بی سبب خشم گیرد، مستوجب حکم باشد و هر که برادر خود را راقا گوید، مستوجب قصاص باشد و هر که احمق گوید، مستحّق آتش جهنّم بُوَد.
(متی ۵: ۲۲)
پس باید به دقت مراقب سخنان و تهمتها باشیم. یک روز باید برای هر کلمه و سخنی که بر زبان راندهایم پاسخگو باشیم.
📜 زیرا که لبهای کاهن میباید معرفت را حفظ نماید تا شریعت را از دهانش بطلبند چونکه او رسول یهوه صبایوت میباشد.
(ملاکی ۲: ۷)
همگی ما کاهنان عهد جدید هستیم پس لبهای ما باید معرفت را نگاه دارد.
دعا کنیم تا زبان ما پاک و تقدیس شود. دعا کنیم تا روحالقدس با آتش خود آن را تقدیس نماید. دعا کنیم تا سخنان زبان ما و افکار ما منظور نظر خداوند باشد.
اگر کسانی نمیخواهند از روحیۀ غیبت و ناسزا گویی و بدگویی جدا شوند از آنان دوری کنید.
ما باید برای نبرد بزرگ و حمله نهایی و ربودن شدن آماده شویم.
با این آیات کلام خدا سخنانم را به پایان میرسانم
📜 ای برادران من، بسیار معلم نشوید چونکه میدانید که بر ما داوری سختتر خواهد شد. زیرا همگی ما بسیار میلغزیم. و اگر کسی در سخن گفتن نلغزد، او مرد کامل است و میتواند عنان تمام جسد خود را بکشد. و اینک لگام را بر دهان اسبان میزنیم تا مطیع ما شوند و تمام بدن آنها را بر میگردانیم. اینک کشتیها نیز چقدر بزرگ است و از بادهای سخت رانده میشود، لکن با سکان کوچک به هر طرفی که اراده ناخدا باشد، برگردانیده میشود. همچنان زبان نیز عضوی کوچک است و سخنان کبرآمیز میگوید. اینک آتش کمی چه جنگل عظیمی را میسوزاند. و زبان آتشی است! آن عالم ناراستی در میان اعضای ما زبان است که تمام بدن را میآلاید و دایره کائنات را میسوزاند و از جهنم سوخته میشود! زیرا که هر طبیعتی از وحوش و طیور و حشرات و حیوانات بحری از طبیعت انسان رام میشود و رام شده است. لکن زبان را کسی از مردمان نمیتواند رام کند. شرارتی سرکش و پر از زهر قاتل است! خدا و پدر را به آن متبارک میخوانیم و به همان مردمان را که به صورت خدا آفریده شدهاند، لعن میگوییم. از یک دهان برکت و لعنت بیرون میآید! ای برادران، شایسته نیست که چنین شود. آیا چشمه از یک شکاف آب شیرین و شور جاری میسازد؟ یا میشود ای برادران من که درخت انجیر، زیتون یا درخت مو، انجیر بار آورد؟ و چشمه شور نمیتواند آب شیرین را موجود سازد.
(یعقوب ۳: ۱-۱۲)
پدر عزیز
با سراینده مزمور همآوا میشویم و میگوییم:
📜 سخنان زبانم و تفکر دلم منظور نظر تو باشد، ای خداوند که صخرة من و نجاتدهندۀ من هستی!
(مزمور ۱۹: ۱۴)
در نام خداوند عیسای مسیح طلبیدیم. آمین
✍️ کشیش بهروز خانجانی