طرح نظریات تکاملی جدید پس از کشف جمجمه خزنده دریایی غولآسا
در حالی که نهنگها طی 45 میلیون سال به بزرگترین اندازه خود رسیدند، ایکتیوسورها فقط سه میلیون سال نیاز داشتند تا به آنجا برسند
کشف جمجمه یک خزنده دریایی غولآسای ماقبل تاریخ در آمریکا نظریات جدیدی درباره سرعت و تنوع فرآیند تکامل در جانداران سیاره زمین مطرح کرده است. این جمجمه دومتری متعلق به یک «ایکتیوسور» غولآساست، که طول بدن آن 17 متر و وزن بدن آن 45 تن تخمین زده شده است.
ایکتیوسورها خزندگان دریایی بزرگی بودند که بیش از 200 میلیون سال پیش بر دریاهای سیاره زمین حکمرانی میکردند. تجزیه و تحلیل جمجمه تازهکشفشده نشان میدهد که صاحب آن گونهای جدید از ایکتیوسور است که تا به امروز کشف نشده بوده است.
یک گروه پژوهشی بینالمللی، به منظور درک سرعت تکامل اندازه بدن ایکتیوسورها در مقایسه با تکامل اندازه بدن نهنگها، این جمجمه را بررسی کردند. نهنگها نیز مانند ایکتیوسورها گروه دیگری از مهره داران چهارپای خشکیزی بودند که در نهایت به دریا بازگشتند.
ایکتیوسورها طی مدت سه میلیون سال، که از منظر تکاملی مدتی بسیار کوتاه است، به اندازه غولپیکر خود دست یافتند. در مقام مقایسه، حدود 45 میلیون سال طول کشید تا نهنگها به بزرگترین اندازه خود برسند.
فسیل ایکتیوسور مذکور در صخرههایی در صحرای نوادا کشف شد که به طرزی شگفتانگیز آثار گونههای حیاتی که توانسته بودند از «مرگ بزرگ» جان سالم به در ببرند را پنج میلیون سال پس از آن واقعه حفظ کرده است. «مرگ بزرگ» بزرگترین واقعه انقراض جمعی تاریخ زمین بود که حدود 252 میلیون سال پیش روی داد، و طی آن 81 درصد از گونههای حیات دریایی منقرض شدند.
بر این اساس، تیم پژوهشی هنگام کشف جمجمه شگفتزده شدند، چرا که باور نمیکردند موجودی به آن بزرگی تنها چند میلیون سال پس از بزرگترین واقعه انقراض روی زمین توانسته باشد به آن اندازه رشد کرده باشد. کشف این فسیل باعث شده گمانهزنیهای جدیدی در باب فرآیند تکامل حیات روی سیاره زمین شکل بگیرد.
