عیسی از مردگان برخاسته است.
این سخنی است که ایمانداران دستکم یک بار در سال آن را بازگو میکنند. اصطلاح قیامت از مردگان، گویای تمایزی است میان کسی که زنده می شود و مردگانی که در خواب مرگ میمانند.
از کلام خدا پیداست که مسیح تنها زنده نشد
بلکه بسیاری از مقدسین عهد عتیق همراه او زنده شده و به آسمان رفتند. این مقدسان چشم به راه مسیح بودند و زندگی خودشان را بر اساس امید مسیحایی خود تنظیم کرده بودند. ایشان مانند خنوخ در عمر خود این شهادت را دریافت کرده بودند، که خداوند از آنها خشنود است
ولی جالب آن است که همۀ مقدسان قیام نکردند.
آنها هر چند نجات یافته بودند در زمان زنده شدن خداوند به قیامت از مردگان نرسیده اند. پولس با یادآوری این صحنه میگوید: “مگر به هر وجه به قیامت از مردگان برسم…”.
اگر ما در دنیا زندگی کنیم و از ارزشهای آن پیروی کنیم، هر چند به حکم کلام در شمار مقدسان باشیم، در زمان آمدن عیسای مسیح برای کلیسا به قیامت از مردگان یا ربوده شدن نائل نخواهیم بلکه همراه مردم دنیا در روز رستاخیز زنده خواهیم شد.
یوسف اصرار کرد در سرزمین موعود به خاک سپرده شود تا به قیامت نائل شود. سرزمین موعود نمادی است از جایگاه فضای دعوت کلام خدا از ایمانداران. اگر در این فضا نباشند، به قیامت از مردگان دست نخواهند یافت.
بسیاری از ایمانداران در فضاهایی زندگی میکنند که مد نظر خدا نیست، پس جای شگفتی نیست که با ناامیدی دست و پنجه نرم میکنند. باشد که با بازگشت به فضای کلام به برکت پیغام عید قیام دوباره حضور زیبا خداوند عیسای مسیح را در زندگی خود تجربه کنند.
رستاخیز عیسی مسیح خداوند بر شما فرخنده باد!
✍️ کشیش فیروز خانجانی