“مقدس باشید چون من قّدوسم” اول پطرس1:16
بی گمان تقدس متضاد نجاست و آلودگی است.
در اوائل اقامتم در ترکیه برای ارسال پیغام ها به کافی نت مراجعه می کردم. هر وقت به آنجا می رفتم
شاهد این بودم که دود سیگار فضا را پر کرده بود. زمانی که به خانه برمیگشتم، بوی بد سیگار را بر روی
لباس خود حس می کردم و نگران بودم که نکند کسی فکر کند که من هم سیگار می کشم. جدا از گزندی که
تنفس دود سیگار به س متی وارد میکند بوی بد سیگار نیز باقی می ماند و قابل حس است.
این مطلب دربارهی شکل رابطهی ایمانداران با دنیا نیز صدق می کند. شاید بسیاری از ایمانداران دست به
گناه نمیزنند ولی به اندازه ای با دنیا مشارکت دارند که بوی ناخوشایند دنیا را بر تن میگیرند و بیگمان در
جّو گناه آلود نفس میکشند. شاید ایمانداری بگوید من گناه نکردم ولی می شود بوی گناه را در زندگی او
حس کرد. به خاطر همین جّو شاید گرفتار مشک ت تنفسی روحانی و غیره شود. در چنین شرایط وی به
جای بوش خوش مسیح بوی دنیای پر از آلودگی میدهد.
از طریق دیدن بسیاری از برنامهها، خواندن بسیاری از مطالب؛ هوای گناه آلود دنیا به فضای زندگی ما راه
پیدا میکند. از دید کسی که نظارهگر زندگی ماست، ما با دنیا یکی هستیم! شاید بگوییم: “خدا از درون من
خبر دارد ” ولی چه سود… دیدن بعضی از فیلم ها، برنامه های شاد تلویزیون و مصاحبت پیرامون مسائل
گناه آلود باعث شده که استانداردهای زندگی ما پایین باشد.
زمانی که خدا میگوید: “مقدس باشید چون من قّدوسم” بیگمان گناهکاران دنیا را مخاطب نمیسازد بلکه
ایماندارانی که در صورت پیوند نادرست با دنیا در معرض آ یش روحانی هستند. پیداست که در زمان
نجاست مردم از امکان حضور در فضای مقدس محروم می شدند. امروزه نیز این قانون عهد عتیق مصداق
روحانی دارد.
دعا کنیم تا خدا ما را از طریق ک م و روح، به طریق قدوسیت خود هدایت کند و روز به روز مقدستر
شویم.

