📜 «بلکه تقرّب جُستهاید به جَبَل صَهیون و شهر خدای حیّ یعنی اورشلیم سماوی و به جنود بیشماره از محفل فرشتهگان و کلیسای نخست زادهگانی که در آسمان مکتوباند و به خدای داور جمیع و به ارواح عادلان مکمل و به عیسی متوسط عهد جدید و به خون پاشیده شده که متکلم است به معنی نیکوتر از خون هابیل. زنهار از آنکه سخن میگوید رو مگردانید زیرا اگر آنانی که از آنکه بر زمین سخن گفت رو گردانیدند، نجات نیافتند، پس ما چگونه نجات خواهیم یافت اگر از او که از آسمان سخن میگوید روگردانیم؟» (عبرانیان ۱۲: ۲۲-۲٥)
فکر کردن به تمام این آیات قلب یک ایماندار را پر از شادی میکند. اینکه مقدسین عهد جدید، به «اورشلیم آسمانی» تعلق دارند که شهر خدای حی است نه خدایی که سه شخص است.
فکر کردن به اینکه اسامی ما پیش از بنیان عالم در آسمان مکتوب است؛ فکر کردن و ایمان داشتن به اینکه خون مسیح، خونی نیکوتر از خون هابیل است یعنی خونی که بهدنبال انتقام نیست، همه و همه، پرجلال است. قلب ها را پر از امید میکند.
اما از ما تنها یک چیز خواسته شده و فقط یک چیز که:
📜 «از او که از آسمان با ما سخن گفته رویگردان نشویم.» (عبرانیان ۱۲: ۲۵)
پس به او و صدای او توجه کنیم. نه صدای یک فرضیۀ الاهیاتی یا تعلیم یک فرقه. به کلام ناب الهی توجه کنیم.
✍️ کشیش بهروز خانجانی