پیالۀ عهد جدید

📜 «و همچنین بعد از شام پیاله را گرفت و گفت: «این پیاله عهد جدید است در خون من که برای شما ریخته می‌شود.» (لوقا ۲۲: ۲۰)

📜 «لکن یکی از لشکریان به پهلوی او نیزه‌ای زد که در آن ساعت خون و آب بیرون آمد.» (یوحنا ۱۹: ۳۴)

📜 «همین است او که به آب و خون آمد یعنی عیسی مسیح. نه به آب فقط بلکه به آب و خون و روح است آنکه شهادت می‌دهد، زیرا که روح حق است.یعنی روح و آب و خون؛ و این سه یک هستند.» (اول‌یوحنا ۵: ۶-۷)

📜 «عیسی باز به آواز بلند صیحه زده، روح را تسلیم نمود» (متیٰ ۲۷: ۵۰)

عیسای خداوند در چنین شبی شاگردان را جمع کرد و عید فصح را معنایی دیگر بخشید: «رهایی حقیقی از مصر که نماد دنیاست».
خون مسیح تنها برای این ریخته نشد تا از مصر یعنی دنیا خلاص شویم، بلکه ریخته شد تا از بابل روحانی و تمام راه‌های انسانی بیرون آییم.

📜 «جمیع ما مثل گوسفندان گمراه شده بودیم و هر یکی از ما به راه خود برگشته بود و خداوند گناه جمیع ما را بر وی نهاد.» (اشعیا ۵۳: ۶)

در راهی که مسیح از طریق ریختن خون خود باز کرد، دیگر کسی حق ندارد در طریق خود یا فرقۀ خود باشد بلکه از این پس همۀ ما باید در «تنها راه» و «تنها راستی» و «تنها حیات» که خود عیسی مسیح و کلام اوست باشیم. اگر بخواهیم همچنان در راه‌های گذشتۀ خود باقی بمانیم به پیالۀ عهد جدید بی‌حرمتی کرده‌ایم. چون رفتن و باقی ماندن در راه‌هایی که خودمان ساخته بودیم، گناهی است که به گفتۀ (اشعیا ۵۳: ۶) در صلیب به دوش وی نهاده شد، تا دیگر در راههای خود نباشیم.

پس از اینکه خداوند ما روح خود را تسلیم کرد، یک سرباز رومی به پهلوی او زد و «خون و آب» جاری شد. همچنانکه حوا از پهلوی آدم گرفته شد، به همین‌سان، عروس مسیح نیز از پهلوی او به‌وسیلۀ «خون و کلام» گرفته می‌شود که حاصل کار روح است.

«روح» نه هم‌ذات با «خون» است نه هم‌ذات با «آب». اما کلام می‌گوید: «این سه، یک هستند.»
این مکاشفه فقط برای فرزندان حقیقی قابل فهم است. «روح مسیح» باید در «عروس مسیح» باشد همانطور که «روح آدم» در «حوا» قرار گرفت.!

ما گوشتی از گوشت او و استخوانی از استخوان‌های او هستیم. نه روح یک «شخص سوم» بلکه «روح مسیح» در ما قرار دارد.
اگر روح شخص سومی در ما ساکن باشد نمی‌توانیم بگوییم که «خون، آب و روح یک هستند.» زیرا تنها در صورتی این ادعا امکان‌پذیر است که هر سه، نمایان‌گر یک شخص باشند: «کلام مسیح»، «خون مسیح» و «روح مسیح»!

پولس چنین می‌گوید:
📜 «از اینجاست که مرد پدر و مادر را رها کرده، با زوجه خویش خواهد پیوست و آن دو یک تن خواهند بود. این سِر، عظیم است، لیکن من درباره مسیح و کلیسا سخن می‌گویم.» (افسسیان ۵: ۳۱-۳۲)

‌√ برای درک این سِرّ، باید دو آیۀ دیگر را نقل کنیم:

📜 «زیرا ما که بسیاریم، یک نان و یک تن می‌باشیم چونکه همه از یک نان قسمت می‌یابیم.» (اول قرنتیان ۱۰: ۱۷)

📜 «زیرا چنانکه بدن یک است و اعضای متعدد دارد و تمامی اعضای بدن اگرچه بسیار است یک تن می‌باشد، همچنین مسیح نیز می‌باشد.» (اول‌قرنتیان ۱۲: ۱۲)

بدن مسیح نمی‌تواند روح شخص دیگری، غیر از مسیح را در خود داشته باشد.
اکنون به آیۀ دیگری می‌نگریم:

📜 «لکن کسی که با خداوند پیوندد یک روح است.» (اول‌قرنتیان ۶: ۱۷)

دقت فرمودید؟
«کسی که با خداوند پیوندد، با او یک روح است.» آمین
حالا برای درک ژرف‌تر کلام بالا، یک آیۀ دیگر را یادآور می‌شوم:

📜 «بنابراین ای برادران من، شما نیز به‌وساطت جسد مسیح، برای شریعت مرده شدید تا خود را به دیگری پیوندید، یعنی با او که از مردگان برخاست، تا بجهت خدا ثمر آوریم.» (رومیان ۷: ۴)

«پیوند ما با خداوندی است» که از مردگان برخاسته است. ما با او «یک روح» شده‌ایم، نه با یک شخص سوم خیالی. چون «خداوند، روح است.» (دوم قرن۳: ۱۷)

حالا کسی که به سَر، پیوند نخورده باشد نمی‌تواند رشدی که به شباهت پسر خداست داشته باشد.
«و به سر متمسک نشده که از آن تمامی بدن به توسط مفاصل و بندها مدد یافته و با هم پیوند شده، نمو می‌کند به نموی که از خداست.» (کولسیان۲: ۱۹)

سر مسیح است. بدون این سر، رشد و نموّی نخواهد بود.
تمام این برکات حاصل صلیب است. حاصل همان خونی است که در جلجتا بر زمین ریخته شد.
نفاق، جدایی، دسته‌بندی، بدعت و گناه، گویای آن است که به این «سر» متصل نیستیم. کسی که توسط سر هدایت می‌شود در هم‌آهنگی با بدن حقیقی و خدمت‌های حقیقی است. خدمت‌های حقیقی که برای بنای بدن مسیح داده شده است.
باشد که در این روزها، عهد خود را با خداوند به یاد آوریم و از آنجا که به «بهایی گران» خریده شده‌ایم، پس نباید اجازه دهیم که توسط انسان یا خدمت‌های دروغین، هدایت شویم. چنانکه گفته شده لازم است که «همه از خدا تعلیم یابند».

آمین

✍️ خادم خدا بهروز خانجانی