اخیرا در رویدادی کمسابقه در طول پانصد سال گذشته، شاه چارلز سوم و پاپ لئون در مراسم نیایش مشترکی در کلیسای سیستین در واتیکان حضور یافتند؛ لحظهای تاریخی که نشانهای از نزدیکی دوباره میان کلیسای انگلستان و کلیسای کاتولیک پس از سدهها جدایی به شمار میرفت.
مراسم با نیایش به زبان انگلیسی آغاز شد؛ صحنهای نمادین که یادآور گذشتهای پرتنش میان دو کلیساست، تنشی که ریشه در قرن شانزدهم دارد، زمانی که هنری هشتم تصمیم گرفت کلیسای انگلستان را از کلیسای کاتولیک جدا کند و نامش بعدها به نمادی از یکی از بزرگترین دگرگونیهای مذهبی و سیاسی تاریخ اروپا بدل شد.
جدایی کلیسای آنگلیکان از رم در حقیقت با زندگی شاه هنری هشتم گره خورده است؛ اما این پادشاه که بود و چه عواملی او را به اتخاذ چنین تصمیم سرنوشتسازی واداشت؟
