📜 «تمامی عُشرها را به مخزنهای من بیاورید تا در خانه من خوراک باشد و یهوه صبایوت میگوید مرا به اینطور امتحان نمایید که آیا روزنههای آسمان را برای شما نخواهم گشود و چنان برکتی بر شما نخواهم ریخت که گنجایش آن نخواهد بود؟»
(ملاکی ۳: ۱۰)
📜 «آیا انسان خدا را گول زند؟ امّا شما مرا گول زدهاید و میگویید در چه چیز تو را گول زدهایم؟ در عُشرها و هدایا.»
(ملاکی ۳: ۸)
در دعای ربانی هر روزه از خدا میخواهیم که نان کفاف ما را بدهد. شیطان توسط مشکلات مالی به ایمانداران ضربه میزند تا ما تمرکز خود را از دست بدهیم.
او ایماندار را وارد چالش مالی میکند.
خیلی از ایمانداران متاسفانه به دو شکل فریب شیطان را میخورند.
شیطان با گفتن این جمله که این کلیسا و این خادمین لیاقت دریافت هدایا و ده یکها را ندارند، ایمانداران را وارد نااطاعتی از کلام میکند و این نااطاعتیها شکستهای پی در پی مالی را به همراه دارد. ایمانداران زیادی با قسطهای کردیت کارت زندگی میکنند به شکلی که اگر دو یا سه ماه بیکار شوند همۀ دست آوردهایشان از بین میرود. این یعنی خانه روی شن.
فریب دیگر شیطان این است که میگوید اگر بخواهی کمک کنی نیازمندان واقعی زیادی هستند.
واقعیت این است که کلام خدا میگوید: «ده_یک»ها برای توسعۀ ملکوت خداست، نه نیازمندان و واقعیت تلخ این است که این افراد فقط در ذهن خودشان به نیازمندان «قرار است» کمک کنند، اما در عمل و هرگز هیچ کمکی به نیازمندان نمیکنند!!
خدای قادر مطلق قول داده که اگر ایمانداران در دادن هدایا و ده یکها امین باشند روزنههای آسمان را بگشاید. یعنی یک برکت پایدار.
او، یک را ده برابر تکثیر خواهد کرد چون این قانون طبیعت است. یک دانۀ کاشته شده، فقط یک دانه ثمر نمیدهد. بلکه سی، شصت و صد.
کسی که ده یک نمیدهد در نااطاعتی از کلام خداست، چون وقتی کلام از دهان خدا خارج شد باید حرمت گذاشته شود. خدا بهانههای ما را نمیپذیرد.
وظیفۀ ما اطاعت است و شیطان خواهان نااطاعتی ماست و برای هر نااطاعتی، همیشه یک توجیه وجود دارد.
یادم هست که یک شخصی رفت و زنا کرد و بعد گفت چون شبان با من دعا نکرد من مرتکب این گناه شدم.
هر نااطاعتی از کلام خدا، «بیبرکتی» به همراه دارد.
اگر کسی خواهان گشایش مالی است باید شروع به اطاعت از کلام خدا بکند. خداوند میگوید مرا به این روش، امتحان کنید. او به کسانی که هدایا و ده یکهای خود را با دل خوش و نه با اکراه و نارضایتی میدهند، قول داده چنان برکتی دهد که گنجایش آن را نداشته باشند، یعنی یک برکت پایدار. نه موقتی و مدت دار.
خیلی از ایمانداران گلهمند هستند که درها بسته است.
پس نیاز است که روزنههای آسمان باز شود و برای باز شدن روزنههای آسمان باید هم «ده یکها» و هم «هدایا» داده شود.
در کتاب حجّی نبی اینطور میخوانیم:
📜 «پس کلام خداوند به واسطه حَجَّی نبی نازل شده، گفت: آیا وقت شماست که شما در خانههای مُسَقَّف خود ساکن شوید و این خانه خراب بماند؟ پس حال یهوه صبایوت چنین میگوید دل خود را به راههای خویش مشغول سازید. بسیار کاشتهاید و اندک حاصل میکنید. میخورید امّا سیر نمیشوید و مینوشید لیکن سیراب نمیگردید. (رخت) میپوشید امّا گرم نمیشوید و آنکه مُزد میگیرد، مزد خویش را در کیسه سوراخ دار میگذارد. پس یهوه صبایوت چنین میگوید: دل خود را به راههای خود مشغول سازید. به کوه برآمده و چوب آورده، خانه را بنا نمایید و خداوند میگوید: از آن راضی شده، جلال خواهم یافت. منتظر بسیار بودید و اینک کم شد و چون آن را به خانه آوردید من بر آن دمیدم. یهوه صبایوت میپرسد که سبب این چیست؟ سبب این است که خانۀ من خراب میماند و هر کدام از شما به خانه خویش میشتابید. از این سبب، آسمانها بهخاطر شما از شبنم باز داشته میشود و زمین از محصولش بازداشته میگردد. و من بر زمین و بر کوهها و بر غلّه و عصیر انگور و روغن زیتون و بر هر آنچه زمین میرویاند و بر انسان و بهایم و تمامی مشقّتهای دستها، خشکسالی را خواندم. آنگاه زَرُبابِل بن شَأَلْتَیئیل و یهوشَع بن یهُو صادق رئیس کهَنَه و تمامی بقیه قوم به قول یهوه خدای خود و به کلام حَجَّی نبی چنانکه یهوه خدای ایشان او را فرستاده بود گوش دادند، و قوم از خداوند ترسیدند. و حَجَّی، رسولِ خداوند، پیغام خداوند را برای قوم بیان کرده، گفت: خداوند میگوید که من با شما هستم. و خداوند روح زَرُبابِل بن شَأَلْتَیئیل والی یهودا و روح یهوشَع بن یهُوصادق، رئیس کهَنَه، و روح تمامی بقیه قوم را برانگیزانید تا بروند و در خانه یهوه صبایوت خدای خود به کار پردازند. در روز بیست و چهارم ماه ششم از سال دوّمِ داریوش پادشاه، این واقع شد.
(حجی ۱: ۳-۱٥)
✍️ کشیش بهروز خانجانی