آری! برکت نمیگیریم و احساس میکنیم زندگیمان بیحاصل است زیرا به حضور خدا نمیرویم و به او نزدیک نمیشویم. بسیاری از ایمانداران وقت نمی کنند به پیشگاه پدر بروند.
آنها برای بدگویی زمان دارند؛ برای سرکشی به فیسبوک یکدیگر فرصت دارند؛ اگر مشغول کار هستند، آن قدر کار هست که برای خداوند زمان باقی نمیماند و … پیداست که با وجود چنین زندگی غالب مسیحیان امروز باید حس کنند که زندگیشان تلف میشود. به قول آن پادشاه عهد عتیق باطل اباطیل، باطل اباطیل؛ همه چیز پوچ و باطل است. پادشاهی که بزرگترین کارها را انجام داده بود! کاخ و کانال ساخته بود و هرچه که میشد انجام داده بود ولی هنگامی که به حاصل زندگی خود نگاه میکند با تأسف میگوید: «… همه چیز باطل است.» (جامعه 1 :2 ).
اما پولس در هر شرایطی هیچگاه فکر نکرد که زندگیاش پوچ است. او در هر وضعیتی به حضور خداوند میرفت و از او برکت میگرفت. به همین خاطر است که وعدهی خدا به نسل
ابراهیم یعنی مسیح، از طریق خدمت مردانی مانند پولس محقق شد. او توانست برکت الهی را وارد دنیا کند چون مرد دعا بود. کسی بود که به حضور خدا میرفت به همین خاطر چنین مینویسد: «پس من اینگونه میدوم، نه چون کسی که بیهدف است؛ و مشت میزنم ، نه چون کسی که هوا را بزند.»
(اول قرنتیان 9 :26-ترجمه ی هزاره نو).
پولس هرگز فکر نکرد که زندگیاش بیهدف و در مسیر بطالت است. هیچ وقت از گذر زمان دچار وحشت نمیشد و
مردد نمیگشت که کاری را انجام نداده باشد و بگوید این نشد! پولس منشاء برکت را میدانست و به همین دلیل میتوانست طبق وعدهی خدا، باعث شود تا دیگران هم به این منشاء دسترسی پیدا کنند.
➖ افسسیان
➖ دوم
➖بخش ۳
➖برادر فیروز خانجانی