«خود را امتحان کنید که در ایمان هستید یا نه. خود را باز یافت کنید. آیا خود را نمیشناسید که عیسی مسیح در شما است اگر مردود نیستید؟» (دوم قرنتیان ۱۳: ۵)
پیش از هر سخن، فرا رسیدن نوروز و آغاز قرن پانزدهم خورشیدی را به همه فرزندان خدا تبریک میگویم. دعای من این است که خداوند در سال جدید، با قوت عظیم و عجیبش در کلیسای مجید خود عمل کند.
شاید این آیه برای آغاز سال جالب نباشد و همه ما دوست داشته باشیم برای آغاز سال آیاتی که ما را تشویق و دل گرم میکند را بشنویم یا بخوانیم. اما در این روزهای آخر جهان، ضروری است که شفاف گفتگو کنیم و وعظ نماییم.
مدتها در ذهن خود، درگیر این پرسش بودم که چگونه امکان دارد کسانی که روزی الوهیت مسیح را درک کرده بودند، تعمید حقیقی را دریافت کرده بودند و مکاشفههای عالی از کلام داشتند، ناگهان همه چیز را انکار کنند یا تغییر مسیر دهند تا حدی که بعضیها از ایمان خارج شدند، بعضی رفتند و تثلیثی شدند، بعضی تعمیدشان را به سادگی عوض کردند و بهقول پولس، «مر ایمان را شکسته کشتی شدند.»؟
میگفتم خداوندا چگونه چنین چیزی شدنی است؟ خداوندا آیا اصلا این افراد از ابتدا درکی داشتند؟ آیا نقش بازی میکردند و مکاشفهای نداشتند؟ چه شد که خداوندی تو را انکار میکنند؟ چه شد که یگانگی تو را به یکباره منکر شدند؟
به عنوان یک معلم کلام که سالهاست موعظه میکنم میتوانستم آیاتی را پیدا کنم که این موضوع را توجیه میکند. اما در درون خودم همچنان میسوختم.
اختلافات و مشکلات نمیتواند کسی را که درک درستی از مسایل داشته، وادار کند تعمید اشتباه بگیرد یا الوهیت را انکار کند یا به ناگهان بگوید که الوهیت مسیح از سیسالگی پدیدار شده است. چون پدرخانم یا مادر همسرش اینطور تعلیم دادهاند.
اختلافات نمیتواند باعث شود که افراد، لجبازی کنند و آیات صریح کتاب مقدس را به بهانههای گونهگون، انکار کنند.
📜«نجات خود را به ترس و لرز بعمل آورید.» (فیلیپیان ۲: ۱۲)
بلی؛ هرکه برداشت درستی از امور روحانی داشته باشد نمیتواند با کلام و حقیقت آن بازی کند و عمداً تعلیم غلط بدهد.
ولی چند روز پیش، وقتی داشتم به این مسایل میاندیشیدم، روحالقدس آیهای را به من گفت و این آیه در قلب من چندبار بازتاب یافت.
روحالقدس به من گفت: از ریشه کنده شدند.
📜«…و در ختان صیفی بیمیوه، دوباره مُرده و از ریشه کنده شده.» (یهودا آیه ۱۲)
این آیه بیم و هراسی بزرگ در قلبم افکند.
بله کسی که از ریشهٔ داوود که مسیح است جدا شود، بی شک کلّ مکاشفهٔ عیسی مسیح را از دست خواهد داد. چهقدر چنین وضعیتی هراسانگیز است.
پس شگفت نیست کسی که از ریشه کنده شده است، ناگهان بگوید که مسیح یک پیامبر بود؛ یا اینکه بگوید مسیح خدا نیست، یا بگوید تعمید بهنام پدر و پسر و روحالقدس درست است و یا مسیح را یک فیلسوف مهربان بداند یا اینکه حتی تثلیثی شود.
اما این سقوط، یک شبه اتفاق نمیافتد بلکه یک روند است.
اگر مراقب نباشیم و خود را دایماً امتحان نکنیم، ممکن است ناگهان از ریشه کنده شویم و به ناگهان همه چیز از دست برود. شیطان موریانه وار عمل میکند.
ما فراخوانده شدیم به اینکه:
📜«و همشکل این جهان مشوید بلکه به تازگی ذهن خود صورت خود را تبدیل دهید تا شما دریافت کنید که اراده نیکوی پسندیده کامل خدا چیست.» (رومیان ۱۲: ۲)
ذهن، باید تازه شود ولی متاسفانه بسیاری دوباره گرفتار ذهنی با طرز تفکر دنیا میشوند و سپس نام این ذهن مُرده و فرسوده را تجربه میگذارند.
صورت ما باید تبدیل شود تا بتوانیم نه تنها ارادهٔ خدا را، بلکه ارادهٔ نیکو و پسندیدهٔ خدا را درک کنیم.
چون برخی چیزها ارادهٔ خدا هست اما پسندیده و نیکو برای خدا نیست. ایماندار حقیقی باید درپی ارادهٔ نیکو و پسندیدهٔ خدا باشد.
صلیب مسیح، ارادهٔ نیکو و پسندیدهٔ خدا بود، اما طوفان نوح، فقط ارادهٔ خدا بود نه اراده نیکو و پسندیدهٔ خدا.
مرگ شریران میتواند در ارادهٔ خدا باشد اما خدا از آن تصمیم و ارادهٔ خود، خشنود نیست. در عهد جدید ما در پی ارادۂ نیکو و پسندیدهٔ خدا هستیم.
هوشیار باشیم تا اندکی خمیر مایهٔ دنیوی، ذهن تازه و مسیحی را مخمّر نسازد. گناهانی داریم که گناهان مسیحی نامیده میشوند. گناه مسیحی، گناهی است که پشت توجیهات باصطلاح روحانی و بازی با آیات مخفی شده است.
اما برادر و خواهر گرامی و محبوبان دلم، مگر هدف ما چیست؟
آیا رسیدن به مسیح است یا موفقیت در موجه جلوه دادن خودمان؟ آیا «فطیر تازه» هستیم؟
آیا به «تازگی ذهن»، رفتار میکنیم؟
یا اجازه دادهایم که موریانهها، تار و پود ایمانی ما را نابود کنند؟
کلام خدا کسانی را که از ریشه کنده شدند، «دوبار مُرده» میداند. یعنی زمانی پیش از نجات، مطابق اصول دنیوی زیست میکردند و مرده محسوب میشدند. سپس به فیض خدا و وساطت خون و روح مسیح از مرگ نجات یافته و زنده گردیدند، لیکن فیض خدا را خوار شمردند و برای بار دوم مردند.
شاید کسی که دوباره مرده است، گفتارها و جلوههای مسیحیمانند نیز داشته باشد. اما واقعیت این است که مرده است و به گفتهٔ رساله به عبرانیان، چنین کسی را نمیشود دوباره برای توبه آماده کرد. این همان گناه منتهی به مرگ است که یوحنا از آن سخن میگوید. مکاشفهٔ عیسی مسیح، مختص نجات یافتگان و عروس است. کسی که از ریشه کنده شود نمیتواند این مکاشفه را داشته باشد.
«نور چنین کسی، تاریکی عظیمی خواهد شد و مکاشفهٔ کلام را از دست میدهد.»
عزیزان، من بار سنگینی را در قلبم حمل میکنم. خدا کمک کند. واقعا خدا کمک کند.
دعای من این است که اگر موریانهها وارد شدهاند، خود را امتحان کنید و تا دیر نشده ریشههای بدی را در نام مسیح، بخشکانید. شرارت را مجال ندهید تا ریشه بدواند و رشد کند.
«و مترصد باشید مبادا کسی از فیض خدا محروم شود و ریشهٔ مرارت نمو کرده، اضطراب بار آورد و جمعی از آن آلوده گردند.» (عبرانیان ۱۲: ۱۵)
وقتی به ریشههای مرارت مجال رشد و نمو بدهید، لاجرم نابود خواهید شد. یکی از نشانههای افرادی که از ریشه جدا شدند یا در حال جدا شدن هستند، «انکار الوهیت مسیح» است.
«…و عیسی مسیح یگانه سرور و خداوند ما را انکار میکنند» (یهودا ۴)
برادران و خواهران، دعای من این است که سال ۱۴۰۱ خورشیدی از نظر روحانی و مادی سالی پر از پیروزی و فیض برای همه باشد.
خدای زنده این سال را از هر لحاظ، برکت دهد و آنرا تاجدار سازد.
برادر شما در خون مسیح
بهروز صادق خانجانی
دوشنبه – یکم فروردین ۱۴۰۱ خورشیدی