سلامی در تنها نامی که زیر آسمان به ما عطا شده است؛ نام عیسی مسیح، خداوند و نجاتدهندهمان.
در دو ماه گذشته، به یاری فیض خدا، سرگرم نگارش چهار کتاب بودهام؛ سه کتاب به پایان رسیده و هماکنون روی چهارمین کتاب کار میکنم. در این روزگار، پس از تحولات اخیر در سوریه و سقوط نظام اسد، نام فرقهای به نام دروزیان بیش از پیش به گوش میرسد. این گروه نه اندکاند و نه بیتأثیر، اما آنچه مرا عمیقاً متأثر کرد، انسداد فکری و روحی شدیدی بود که در آنان دیدم. پیروان این فرقه، چنان در دام تاریکی گرفتارند که نه تنها صدای انجیل را نمیشنوند، بلکه اساساً گوش شنوا ندارند.
دروزیان به تناسخ باور دارند و همه چیز را صرفاً باطنی و رمزی تفسیر میکنند. گویی چشمانشان بر روی حقیقت بسته شده و دلهایشان سخت گردیده است. همینجا بود که با خود اندیشیدم: در جهان امروز، چه بسیار فرقهها و آموزههای انحرافی فعالیت دارند که میلیونها انسان را از شناخت نجات و حقانیت عیسی مسیح دور ساختهاند.
در برابر این تاریکی، رسالت کلیسا سترگ و حیاتی است. مأموریت کلیسا تنها بازگو نمودن کلام نیست، بلکه خوانده شده تا قوت انجیل را نمایان گرداند. چنانکه پولس رسول میگوید:
📜 «زیرا از انجیل عار ندارم، چونکه قوت خداست برای نجات هر کس که ایمان آورد…»
(رومیان ۱: ۱۶)
و نیز:
📜 «زیرا ملکوت خدا در کلام نیست، بلکه در قدرت است.»
(اول قرنتیان ۴: ۲۰)
آری، کلام خدا، خود حقیقت زنده است؛ اما این کلام، تنها سخن و واژه نیست، بلکه حیات و قدرت است. کلیسا بیش از هر زمان دیگر، نیازمند آن است که کلام را با آیات و معجزات همراه سازد. همانگونه که پولس و رسولان میفرمودند:
📜 «خدا نیز همراهی میکرد با آیات و عجایب و قوّات متنوّعه و عطایای روحالقدس، بر حسب ارادۀ خود.»
(عبرانیان ۲: ۴)
بیایید در دعاهایمان، نه تنها فرقهٔ دروزیان بلکه همه اقوامی را که در بندهای دروغ و تاریکیاند، به پیشگاه خدا بیاوریم. زیرا وعدۀ خدا در مکاشفه این است:
📜 «و فرشتهای دیگر را دیدم که در وسط آسمان پرواز میکند و انجیل جاودانی دارد تا ساکنان زمین را، یعنی هر امّت و قبیله و زبان و قوم را بشارت دهد.»
(مکاشفه ۱۴: ۶)
همگان باید با صدایی رسا بشنوند.
باشد که کلیسا در این روزها، نه فقط پیامی در دهان، بلکه قدرتی در دل و نشانههایی در دست داشته باشد. تا نام مسیح، در همه ملتها جلال یابد.
آمین
✍️ کشیش بهروز خانجانی