چونکه خدا روح را به میزان عطا نمی‌کند

📜 «زیرا آن کسی را که خدا فرستاد، به کلام خدا تکلم می‌نماید، چونکه خدا روح را به میزان عطا نمی‌کند.» (یوحنا ۳: ۳۴)

دقیقا همین‌طور است. کسی که از خداست نه تنها مانند یک طوطی رفتار نمی‌کند بلکه هرچه می‌گوید از کلام خداوند است. یک خدمت راستین و تایید شده از ملکوت خدا نیز چنین است. نشانۀ نخستین یک خدمت حقیقی، «تکلم» یا به عبارتی موعظه و تعلیم کلام است.
کلامی که مو به مو با زمان و برنامۀ خدا همخوانی دارد.
هر خدمت کلیسایی به کلام تکلم خواهد کرد. هر خدمت موعود هم یک ویژگی منحصر به فرد دارد.

برای درک بهتر، به یک نمونه توجه کنید؛

هر هفت فرشته، به شیوه‌ای خاص، مخاطب خداوند قرار گرفته‌اند. هر هفت نامه، پیغامی متفاوت دارد. برای همین نیز، پیغام متفاوتی از خداوند دریافت کردند. فرشته هفتم نامۀ مخصوص خود را دریافت کرد و فرشتۀ اول، نامه خود را.

عقاب مکاشفه ۸: ۱۳، سه وای آخر را اعلام خواهد کرد.
موسی و ایلیا چهار وای اول را اعلام خواهند کرد و در زمان این دو نبی، قبایل گم‌شده پیدا خواهند شد. نوبر هر قبیله، دوازده هزار نفر خواهد بود. و این صد و چهل و چهار هزار نفر، برای ملاقات با مسیح آماده خواهند شد.
آنچه موسی و ایلیا اعلام خواهند کرد با آنچه هفت فرشته اعلام می‌کنند و آنچه عقاب اعلام خواهد کرد با آنچه سایرین اعلام می‌کنند تفاوت دارد.
پیغام سه فرشته هم مشخص است.
فرشتۀ اول، انجیل جاودانه را برای آخرین شهادت قبل از ربوده شدن کلیسا و شیپور اول اعلام خواهد کرد.
فرشته دوم سقوط بابل،
فرشته سوم در مورد علامت وحش سخن خواهد گفت.
پس تکلم به کلام در یک خدمت موعود، طوطی بودن نیست بلکه درک ارادۀ خدا و اعلام بی‌کم و بیش ارادۀ اوست.
در یک خدمت موعود کلام بر کسی که خوانده و دعوت شده باید آشکار شود. او دقیقا می‌داند باید به چه تکلم کند. همچنان‌که موسی می‌دانست و همۀ مردان خدا نیز می‌دانستند.
حملات شدیدی وجود دارد اما در نهایت این افراد، خدمت خود را به کمال خواهند رساند.
برادر برانهام از دیدگاه خیلی‌ها نباید با این تصادف وحشتناک دنیا را ترک می کرد. اما آنچه مهم است این است که این مرد خدا خدمت خود را کمال رساند.
شاید از نظر آنها، یوحنای تعمید دهنده نیز می‌بایست با یک پایان خوش زمینی جهان را ترک می‌کرد. اما به گواهی مسیح، او رسالت خود را به نیکوترین وجه ممکن، به پایان رسانید.
تکلم به کلام خدا یعنی هماهنگ بودن با برنامۀ تام و دقیق و با ساعت خدا.
ما در چه ساعتی هستیم؟
با کدام صدا باید هماهنگ بود؟
آیا ریشه داریم یا ریشۀ ما سُست است؟

📜 «و چون آفتاب برآمد، سوخته شد و از آنرو که ریشه نداشت خشکید.» (مرقس ۴: ۶)

📜 «و لکن ریشه‌ای در خود ندارند بلکه فانی می‌باشند؛ و چون صدمه‌ای یا زحمتی به سبب کلام روی دهد در ساعت لغزش می‌خورند.» (مرقس ۴: ۱۷)

چه کلام عمیقی است. کسانی که به خوشی می‌پذیرند اما مسیح آنها را فانی می‌داند چون ریشه ندارند. کسی که ریشه دارد درک عمیقی از کلام و ساعت خدا دارد و با حملات و صدماتی که شیطان وارد می‌کند یا زحمتی که می‌آید نمی‌لغزد. او می‌تواند در هر موقعیت و تحت هر شرایطی با نقشۀ خدا هماهنگ باشد.

آیا نگرانی‌ها باعث خفگی ما می‌شود؟

📜 «و آنکه در میان خارها ریخته شد، آن است که کلام را بشنود واندیشه این جهان و غرور دولت، کلام را خفه کند و بی‌ثمر گردد.» (متی ۱۳: ۲۲)

📜 «اندیشه‌‌‌های دنیوی و غرور دولت و هوس چیزهای دیگر داخل شده، کلام را خفه می‌کند و بی‌ثمر می‌گردد.» (مرقس ۴: ۱۹)

متاسفانه امروزه بسیاری اینچنین هستند. به اسم پیشرفت و دور_اندیشی برای آینده و جا نماندن از فامیل و دوست و همسایه، به کارهایی می‌پردازند که کلام خدا عملا در زندگی آنان ثمر نمی‌آورد یا به کناری نهاده می‌شود.

اندیشه های دنیوی می‌تواند یکی از خطرناک‌ترین بیماری‌های یک مسیحی باشد.

مسیح فرمود:
📜 «بنابراین به شما می‌گویم، از بهر جان خود اندیشه مکنید که چه خورید یا چه آشامید و نه برای بدن خود که چه بپوشید. آیا جان، از خوراک و بدن از پوشاک بهتر نیست؟»
(متی۶: ۲۵)

📜 «پس در اندیشه فردا مباشید زیرا فردا اندیشه خود را خواهد کرد. بدی امروز برای امروز کافی است.»
(متی ۶: ۳۴)

📜 «پس اندیشه مکنید و مگویید چه بخوریم یا چه بنوشیم یا چه بپوشیم.»
(متی۶: ۳۱)

📜 «عیسی در جواب وی گفت: «ای مرتاه، ای مرتاه، تو در چیزهای بسیار اندیشه و اضطراب داری.» (لوقا ۱۰آیه۴۱)

چرا اندیشه‌های دنیوی خطرناک است؟

📜 «زیرا که در طلب جمیع این چیزها امّت‌ها می‌باشند. اما پدر آسمانی شما می‌داند که بدین همه چیز احتیاج دارید.»
(متی ۶: ۳۲)

کسانی که دور از خدای قادر مطلق هستند، خواستار این چیزها هستند.

کسانی که حقیقتاً نقشۀ خدا را درک کرده‌اند و ایمانی درست و استوار به او دارند به‌قول مسیح ذهن آنها درگیر امور دنیوی نیست؛

📜 «لیکن اوّل ملکوت خدا و عدالت او را بطلبید که این همه برای شما مزید خواهد شد. پس در اندیشه فردا مباشید زیرا فردا اندیشه خود را خواهد کرد. بدی امروز برای امروز کافی است.» (متی۶: ۳۳-۳۴)

در آیه (متی ۶: ۳۴) یک اخطار جدی از سوی خداوند به ما داده می‌شود.
گفته شده بدی امروز برای امروز کافی است. کسی که در پی اندیشه‌های دنیوی است در بدی به‌سر می‌برد.

ختم کلام

باید تعادل داشت و در حین اینکه ملکوت خدا در جایگاه اول است، با این‌حال نباید نسبت به خانواده بی‌تفاوت باشیم.

📜 «ولی اگر کسی برای خویشان و علی‌الخصوص اهل خانۀ خود تدبیر نکند، منکر ایمان و پست‌تر از بی‌ایمان است.»
(اول تیموتائوس ۵: ۸)

زمان و ساعت را تشخیص دهیم و آماده برای آن روز باشیم. شیطان حمله می‌کند تا حدی که حتی پولس می‌گوید، سه‌بار شکسته کشتی شد.
اما پیروزی از آن خداست تا پولس خدمت و دور خود را به فرجام رساند.

بی‌تردید، انجیل جاودانۀ عیسی مسیح با صدایی رسا و بلند که برای تمام زمین قابل تشخیص است اعلام خواهد شد.

امکان ندارد که خدا کلام خود را بر کسی که دعوت و خواندگی ندارد آشکار کند. هر خدمت موعود با بخش خاصی از کلام که برای پیشینیان نبوده مرتبط است. خدا روح را به میزان عطا نمی‌کند. آمین

 

 

✍️ کشیش بهروز خانجانی

 

پانوشت ادمین:
درباره جمله آخر این مقاله از برادر بهروز پرسش کردم تا کمی بیشتر توضیح دهند. پاسخ برادر بهروز خانجانی:

یعنی مانند مشعل المپیک که دست به دست می‌چرخد و به نفر بعدی سپرده می‌شود، هر کدام از ما هم سهمی در نقشۀ خدا داریم. برای نمونه: ارمیا مسیح را ندید اما یحیی دید. دیدن مسیح بخشی از کلام بود که برای پیشینیان نبود و به همین ترتیب تا امروز نیز چنین است.
نمونه دیگر: لوتر، تحقق (ملاکی ۴) را به چشم ندید، اما ما دیدیم.