📜 «اگر نیكویی نكردی، گناه بر در، در كمین است و اشتیاق تو دارد…»
(پیدایش ۴: ۶)
از منظر کتاب مقدس چیزی با عنوان زندگی خنثی وجود ندارد. یا در مسیر تقدس هستیم یا در مسیر گناه. یکی از نشانههای فردی که در شرف لغزش است همان نیکویی نکردن است. خداوند به قائن نمیگوید که مرتکب گناه شده است بلکه به این امر تاکید دارد که نیکویی نمیکند. چه بسا بسیاری از افراد در ظاهر مرتکب گناه نشدهاند ولی چون نیکویی نمیکنند ولی باز رویۀ آنها پسندیدۀ خدا نیست. کلام خدا از آن به عنوان «رویۀ قائن» یاد میکند.
قائن نه تنها از روش کلام پیروی نمیکند بلکه نسبت به برادر خود هیچ مسئولیتی احساس نمیکند.
امروز هم بسیاری از افراد خود را ایماندار میدانند ولی پاسبان برادر خود نیستند. در زمان سختی برای برادران خود دعا نمیکنند، به زندانیان کمک نمیکنند بلکه منتظرند افراد دیگری این کار را بکنند. با ملاحظۀ مشکلات دیگران بیتفاوت هستند و به این سخن بسنده میکنند که «برای شما دعا میکنیم». خدا دعای کسی را نمیشنود که خود میتواند در حل مشکلی موثر باشد ولی آن را به خدا حواله میکند. این افراد هر بار که با الزام روبرو میشوند، میگویند: «باید زندگی خود را حفظ کنم…»
ولی خدا به قائن هشدار میدهد که چنانکه نیکویی نکند، «گناه بر در، در كمین است و اشتیاق او دارد.»
بله، برای کسانیکه در نیکویی گام برنمیدارند، گناه بر در است.
پس مبادا نسبت به امور ملکوت و نسبت به خویشاوندانمان در ایمان بیتفاوت باشیم.
کشیش فیروز خانجانی