کلام به ایمان در شما قرارمی‌گیرد و شما را زنده می‌سازد

اگر او کلام زنده است پس آنچه به عنوان کلام مکتوب است جزیی از اوست. پس وقتی از او که کلام است دریافت می‌کنید این کلام به ایمان در شما قرارمی‌گیرد و شما را زنده می‌سازد زیرا وقتی کلام وارد می‌شود یعنی روح‌القدس آنجاست. به محض این که وارد می‌شود زنده است و هر وعده ی خدا راست است. “اگر به این کوه بگویید از جای خود منتقل شود و در دل خود شک نداشته باشید…” به چه دلیل؟ آن الوهیّت است که درشما صحبت می‌کند. ایمان دارید؟ کتاب مقدّس چنین می‌گوید و هر آنچه می‌گویید اگر شک نداشته باشید باید واقع شود. بگذارید روح‌القدس شما را پسران و دختران خدا بسازد و پیوند دنیوی را از شما بردارد. (آزاد از تعلقات دنیوی، بدون محکومیت، بدون شک) پس این چیست؟ دیگر شما نیستید بلکه خدایی که درشماست. بعد کلام او را می‌گیرید. این یک وعده است و می‌گویید: “پدر این وعده ی توست. یک چیزی باید منتقل شود.” می‌بینید؟ می‌بینید؟
تا زمانی که خدا بر شما مکشوف نماید که آن چه موردی خواهد بود، شما نمی‌توانید این کار را انجام دهید. بعد وقتی که بدانید آن چیست، آن وقت می‌توانید بگویید. درست مانند عیسی… او کلام بود و درعین حال انسان. درست است؟ از آن سکونت گاه الهی این پیغام برمی‌آمد: “هیچ نمی‌توانم انجام دهم مگر این که پدر به من نشان دهد.”
پس این کلام نیست تا زمانی که بر شما آشکار گردد. متوجّه می‌شوید؟ جای تعجّب نیست که مردم می‌گویند: “دوران معجزات به سر آمده است.” کلام بر آنها آشکار نشده است. تعجّب ندارد که آنها نمی‌توانند به روح‌القدس ایمان داشته باشند. تعجّب ندارد که آنها نمی‌توانند مکاشقه ی تعمید به نام عیسی مسیح را ببینند. کلام هنوز بر آنها آشکار نشده است. همچنان آنها هیچ بخشی از کلام را ندارند که به آن مراجعه کنند. پس هیچ جایی نیست که کسی تا به حال به طریق دیگری تعمید یافته باشد.
کتاب مقدّس در مورد روح‌القدس می‌گوید: “هیچ کس عیسی را مسیح نمی‌تواند بگوید مگر به روح‌القدس.” آن وقت مردم می‌گویند که ایمان ندارند روح‌القدس وجود داشته باشد. می‌بینید؟ می‌دانید بر آنها آشکار نشده است. عیسی گفت: “هیچ کس نزد من نمی‌آید مگر آنکه پدر او را جذب کرده باشد، و تمام آنانی که پدر به من بخشیده (زمان گذشته) نزد من خواهند آمد.” این زیبا نیست؟ “هرآنکه پدر به من بخشیده نزد من خواهد آمد، هیچ یک از آنها گم نخواهد شد مگر فرزند هلاکت و من… (او برای آن هدف به دنیا آمده بود)… ایشان را در روز آخر بر می‌خیزانم.”

خدای من، اینجا جایی است که نام ما پیش از بنیان عالم در دفتر حیات برّه ثبت شده است. این زیبا نیست؟ چطور می‌توانیم شک کنیم؟

 

 

برگرفته از پیغام عصر کلیسای پرغامس

ویلیام ماریون برانهام