آیا «خدا» و «پدر»، دو خدای متمایز و قابل تفکیک هستند؟

📜 «و پیوسته بجهت هرچیز خدا و پدر را به نام خداوند ما عیسی مسیح شکر کنید.» (افسسیان ۵: ۲۰) ترجمه قدیم

📜 «همواره خدای پدر را به نام خداوند ما عیسی مسیح برای همه چیز شکر گویید.» (اَفِسسیان ۵: ۲۰) ترجمه هزاره نو

✅ شاید بگویید که این دو ترجمه با هم متفاوت هستند یا شاید ترجمه قدیم و تحت‌اللفظی دقیق نبوده و ترجمه هزاره نو دقیق‌تر و صحیح‌تر است. بسیار خب. دربارۀ آیۀ ذیل چه میگویید؟

📜 «ازآنچه دیده و شنیده‌ایم شما را اعلام می‌نماییم تا شما هم با ما شراکت داشته باشید. و اما شراکت ما با پدر و با پسرش عیسی مسیح است.» (۱یوحنا ۱: ۳) ترجمۀ قدیم

📜 «ما آنچه را دیده و شنیده‌ایم به شما نیز اعلام می‌کنیم تا شما نیز با ما رفاقت داشته باشید؛ رفاقت ما با پدر و با پسرش عیسی مسیح است.» (۱یوحنا ۱: ۳) ترجمۀ هزارۀ نو

✅ همانطور که می‌بینید اینجا نیز تنها کلمه شراکت به رفاقت تبدیل شده ولی همچنان جای روح‌القدس خالی است. در حالیکه همین انجیل می‌گوید شراکت در روح‌القدس با همه شما باشد:

📜 «فیض خداوندْ عیسی مسیح، محبت خدا و رفاقتِ روح‌القدس با همۀ شما باد.» (۲قرنتیان ۱۳: ۱۴) ترجمۀ هزارۀنو

📜 «فیض عیسی خداوند و محبّت خدا و شرکت روح‌القدس با جمیع شما باد. آمین.» (۲قرنتیان ۱۳: ۱۴) ترجمۀ قدیم

✅ اینجا می‌بینیم که یوحنا* برخلاف پولس رسول، از شراکت روح‌القدس سخنی نمی‌گوید و میان خدا و پسرش یک (واو) قرار داده و می‌گوید:
📜 «…شراکت ما با خدا (و) با پسرش عیسی مسیح است.» (اول یوحنا ۱: ۳) ولی از روح‌القدس یا رفاقت و شراکت با روح چیزی نمی‌گوید.

پ ن: *(فراموش نکنیم که یوحنا شاگرد مستقیم و محبوب خداوند عیسی، سالها پس از کشته شدن پولس همچنان به اصلاح امور کلیسا و نگارش نامه به کلیساها مشغول بود. آیا یوحنا فراموش کرده بود که روح‌القدس هم وجود دارد؟)

✅ با این تفاسیر و با این تفاصیل، آیا ما نیز می‌توانیم طبق سنت تعلیمی مدعیان و پیروان آموزۀ تثلیث، مدعی شویم که روح‌القدس، خدا نیست و ربطی به ایمانداران ندارد و تنها مختص شاگردان خداوند و ایمانداران نخستین بوده است؟
✅ زمانی که گروهی تعلیم خود را بر روی تنها یک یا نهایتا دو آیه استوار می‌سازند، متقابلا باید انتظار داشته باشند که کسانی دیگر دقیقا با همان شیوۀ الهیاتی و تفسیری، بنیان عقاید آنان را با خاک یکسان کنند.!!

✅ بر طبق سنت تفسیری که برادران و خواهران باورمند تثلیثی به آن متمسک هستند، هرجا که میان خدا و پدر و یا خدا و پسر خدا و … یک (و) قرار گیرد، باید میان آن دو نام یا آن دو عنوان، تمایز قایل شد. در آیه فوق نیز می‌بینیم که کلام می‌گوید:
📜 «…پیوسته …. “خدا” (و) “پدر” را به نام خداوند ما عیسی مسیح شکر کنید.» (افسسیان ۵: ۲۰)

✅ حال به سنت تعلیمی یا بهتر بگوییم سنت دعایی پیروان «خدای تثلیث» نگاه کنیم.
✅ این عزیزان در دعاهای خود گاهی پدر را شکر می‌کنند و از پدر درخواست می‌کنند. گاهی از عیسی مسیح طلب یاری می‌کنند و او را شکر می‌گویند و گاهی از روح القدس تقاضای پری و هدایت و شراکت می‌کنند و او را شکر می‌گویند.
✳️ البته ما مخالفت چندانی با این شیوه دعا نداریم زیرا می‌دانیم که هر سه این عناوین (پدر، پسر و روح‌القدس) شخصیت‌ها و مقام‌ها و نقش‌های گوناگون یک خداست و اشکالی هم ندارد اگر از روح خدا کمک بطلبیم. اما خود این عزیزان در دعا نمی‌دانند با چه کسی گفتگو می‌کنند. با ای پدر آسمانی آغاز می‌کنند اما در همان وسط دعا فراموش می‌کنند که پدر را مخاطب ساخته بودند و ادامه میدهند که روح‌القدس بیا… و چنین و چنان کن. در حالیکه اگر به تثلیث معتقد نباشند این گمگشتگی پیش نخواهد آمد و چه خدا را بعنوان پدر و چه با عنوان پسر (یعنی عیسی مسیح انسان کامل و خدای کامل) و چه با عنوان روح‌القدس (روح خدا، روح عیسی و خود خدا) مخاطب قرار دهند اشکال الهیاتی پیش نخواهد آمد.
✅ هرچند به عقیده من نوعی و طبق آنچه کلام آموزش می‌دهد، بهتر آن است که همه چیز را از پدر در نام عیسی خداوند بطلبیم و «در نام مسیح» او را شکر گوییم.
✳️ ولی پرسش اینجاست که مطابق سنت تعلیمی پیروان نظریه و آموزۀ تثلیث، خدا و پدر باید از یکدیگر متمایز باشند. چون یک (و) میان خدا + پدر وجود دارد. باز طبق سنت تعلیمی پیروان تثلیث آیا می‌توانیم از این عزیزان سوال کنیم که بسیار خب:
✅ حال که به باور شما پدر و پسر دو خدای متمایز از یکدیگر هستند، آیا می‌توانید لطف کنید و به اختصار یا بطور کامل به ما و شنوندگان خود، توضیح دهید که پس این خدایی که قبل از پدر در (افسسیان ۵: ۲۰) آمده است، در کجای این کتگوری، یعنی «تثلیث» می‌گنجد؟

اگر بگویید که این خدا به هر سه شخص اقانیم تثلیث اشاره دارد، پس باید بفرمایید که چرا فقط خدا و پدر را باید شکر گوییم؟ مگر نه اینکه پدر اقنوم اول تثلیث است؟

✳️ پس چرا در کنار اقنوم اول در (افسسیان ۵: ۲۰) و همچنین کنار دو اقنوم دیگر در (۲قرنتیان ۱۳: ۱۴) باید خدا را هم شکر کنیم؟ این خدا که قبل از پدر آمده کیست؟ این خدا در اشاره به کدام یک از سه اقنوم تثلیث اقدس!! مکتوب شده است؟ اگر می‌گویید که «خدا» در این آیه، اشاره به دو اقنوم دیگر تثلیث دارد، آیا می‌توانید ادعای خود را توسط آیات کتاب مقدس اثبات کنید؟
✅ به شما قول هزاردرصدی می‌دهم که نخواهید توانست. اما تلاش خود را بکنید. و اگر پاسخی داشتید، بدون اطالۀ کلام و بدون آسمان و ریسمان بافتن به ما بگویید طبق کدام آیات کتاب مقدس، «خدا» به دو اقنوم دیگر یعنی پسر و روح القدس اشاره دارد؟ زیرا «خدا» نباید ربطی به اقنوم پدر داشته باشد وگرنه پولس بیهوده در کنار «خدا»، عنوان «پدر» را با قرار دادن یک (واو) میان آن دو از یکدیگر جدا نمی‌ساخت!

✅ به راستی که تثلیث، آموزه‌ای شگفت است. از هر سو که بدان بنگریم، آن را خلاف کتاب مقدس، خلاف ادعای خداوند، مقدسین و انبیاء و حکم اول و اعظم خدا خواهیم یافت:

📜 «ای اسرائیل بشنو، یهوه، خدای ما، یهوه واحد است. پس یهوه خدای خود را به تمامی جان و تمامی قوت خود محبت نما. و این سخنانی که من امروز تو را امر می‌فرمایم، بر دل تو باشد. و آنها را به پسرانت به دقت تعلیم نما، وحین نشستنت در خانه، و رفتنت به راه، و وقت خوابیدن و برخاستنت از آنها گفتگو نما. و آنها را بردست خود برای علامت ببند، و در میان چشمانت عصابه باشد. و آنها را بر باهوهای درِ خانه‌ات و بر دروازه‌هایت بنویس.» (تثنیه ۶: ۴ – ۹)

✅ یکتایی و یگانگی خدا آنچنان واجد اهمیت بوده و هست که در ابتدای ده فرمان و بعنوان فرمان نخست و حکم اعظم خدا آمده است. ایمان به وحدانیت خدا آنقدر نزد خدا دارای اهمیت و اعتبار بوده است که فرمان داده است تا قوم خدا نه تنها شبانه روز در آن تفکر کنند و آن را به پسران و اهل خانۀ خویش تعلیم دهند و آنرا بر دست و پیشانی خود ببندند، بلکه باید آن (یگانگی خدا) را بر در و دیوار خانه و چارچوب در ورودی خانه و عمارت خویش می‌نگاشتند. (باهوهای خانه)

شاید مضحک باشد کسانی که خودشان به سادگی از کلام مکتوب خدا تجاوز کرده و بر آن افزوده‌اند*، ما را به‌خاطر ایمان به کلام مکتوب خدا و حکم اول و اعظم آن، فرقه منحرف می‌خوانند و به دیگر فرزندان خدا هشدار می‌دهند که مبادا این گروه (معتقدان به یگانگی خدا) را مسیحی به شمار آورند. همچنان‌که کاهنان صدوقی قوم یهود و شورای سن‌هدرین، پولس را بخاطر ایمان به قیامت مردگان مستحق مرگ و شکنجه می‌دانستند و در پایان نیز چنین کردند.

*✅ پ ن: تاکید کتاب مقدس بر عدم تجاوز از کلام مکتوب خدا در عهد جدید و عهد عتیق:

📜 «ای برادران، من این تشبیهات را به‌خاطر شما دربارۀ خود و آپولس به کار بردم تا شما از ما معنی این گفته را بیاموزید که: «از آنچه نوشته شده است، فراتر نروید.» تا هیچ‌یک از شما به یکی در مقابل دیگری نبالد.» (۱قرنتیان ۴: ۶) ترجمۀ هزارۀ نو

📜 «پس بسیار قوی باشید و متوجه شده، هرچه در سِفْرِ تورات موسی مکتوب است نگاه دارید و به طرف چپ یا راست از آن تجاوز منمایید.» (یوشع ۲۳: ۶) ترجمۀ قدیم

✅ این سلسه مقالات را درباره آنچه به دروغ، دوباره و اخیرا به آموزه‌های کلیسای ایران درباره تثلیث نسبت می‌دهند و ما را غیرمسیحی می‌خوانند نگاشتم. بیش از این هدایتی از خدا ندارم تا به پشت پرده‌های آنچه از برخی از بزرگان ایشان می‌دانستم بپردازم. تنها به آن مقدار پاسخ که در قلبم نسبت به آن آرامش داشتم بسنده کردم. تنها برای آنان که رضایت خدا و نه رضایت خلق را جستجو می‌کنند. کلام خدا صراحتا نجات و نجات یافتگان را به سادگی در این آیات خلاصه کرده است:

📜 «و در مقابل، چه می‌گوید؟ اینکه «این کلامْ نزدیکِ تو، در دهان تو، و در دل توست.»… که اگر به زبان خود اعتراف کنی «عیسی خداوند است» و در دل خود ایمان داشته باشی که خدا او را از مردگان برخیزانید، نجات خواهی یافت. زیرا در دل است که شخص ایمان می‌آورد و پارسا شمرده می‌شود، و با زبان است که اعتراف می‌کند و نجات می‌یابد… کتاب می‌گوید: «هر که بر او توکل کند، سرافکنده نشود.»… و همۀ کسانی را که او را می‌خوانند، به‌ فراوانی برکت می‌دهد. زیرا «هر که نام خداوند را بخواند، نجات خواهد یافت.» (رومیان ۱۰: ۸-۱۳) ترجمۀ هزارۀنو

✅ و سخن بسیار بیش از اینهاست…، اما در خانه اگر کس است، یک حرف بس است.
هرچند ما بسیار بیشتر از “یک حرف”، (آن هم نه مانند این فرقه‌ها از جانب خود یا باصطلاح!! پدران کلیسای بنیانگذار تفتیش عقاید و سوزاندن مخالفین خود) بلکه از کلام مکتوب خود خدا و رسولان او به ایشان یادآور شدیم، تا هر که گوش دارد بشنود که روح به کلیسا (نه به کرکاس‌ها) چه می‌گوید.

فیض خداوند ما عیسی مسیح، محبت خدا و شرکت روح‌القدس با جمیع شما باد.
آمین و پایان!

✍️ادمین امروز